Lieve mensen,
Ik ben weer thuis in de Korte Wolstraat!
Gistermiddag om 16.00 uur reden we het straatje in. Wat is het vertrouwd om hier weer te zijn. In huis alles opengezet. De eerste gedachte toen ik binnenkwam: wat klein! Ik moet er nu om lachen. Het ruikt nog steeds nieuw in huis van de verbouwing.
Even later staat mijn lieve buurvrouw-vriending Hassie voor de deur met een blad vol lekkers, mmmmmm.
Heb ik net een heel verhaal geschreven, wordt ik er vanaf geknald. Weg verhaal.
Ik kan het echt niet opnieuw doen.
Weet dat het goed gaat, dat ik geniet van het openbaar vervoer, tussen de lokale bevolking. Het reizen hier echt te gek is, maar..... dat ik vanmorgen op mijn vingers heb geteld: hoeveel nachtjes nog: ja ik heb zin om weer naar mijn eigen huisje te gaan en naar Haarlem. Ans heeft precies hetzelfde, dus lopen we ook hierin in de pas.
Het gaat jullie goed, dank voor al het mee-be-leven van deze hele periode.
Ik hoop jullie weer te spreken en te zien in Nederland.
Dag lieve allemaal, groeten van Nel, Neli
lieve mensen,
Ja, het is zover: het werk zit erop! Het is niet zo dat ik zeg: gelukkig.
Lieve mensen,
Alweer een week voorbij; ja, het gaat nu echt vlug, nog maar een week werken en de 8 weken zitten erop.
Afgelopen zondag kreeg ik even last van een aardige dip: ik noemde het zelf: ik ben Afrika-moe. Gelukkig bleek, toen ik het kenbaar maakte, dat er met mij een paar mensen hetzelfde bleken te hebben. Als je het uitspreekt gaat het al een beetje over. Ik was echt een beetje moe van het werken, de warmte, elke dag dik een uur op de boda-boda. Donderdag heb ik een dag vrij genomen en ben op mijn bedje gebleven, heerlijk. De anderen weg en ik lekker alleen " thuis" . Degenen die mij wat beter kennen zullen dit wel heel goed begrijpen. We leven met 4 vrijwilligers in een klein huis, wel een eigen slaapkamer. We kunnen het goed met elkaar vinden maar het blijft veel.
ta,ta,ta,ta....... foto's dank zij een lieve collega-vrijwilliger Lieke. De beelden spreken voor zich. Eerst Tekera, daarna Pelido en vanmiddag naar Kim; een nederlandse vrouw van 30 jaar die hier al 4 jaar voor een stel kinderen zorgt. Zij is ook bij Be More betrokken. Het was een mooie ontroerende middag.
Wat Pelido betreft, de helft zit erop. Het is een prachtige ervaring die we hier op doen. Komende week wordt echt "druk", vanmorgen werd ik wakker met de gedachte: verf halen, geld pinnen, telefoonkaarten, Robin bellen, Emma bellen: jeetje en dat allemaal voor 11 uur want dan komt de taxi. Hollands druk gevoel; ik moest er wel om lachen. Alles gaat hier heel veel rustiger en ik moet zeggen dat mij dat zeer goed bevalt.
Dit keer weinig tekst, want Ans wil ook nog schrijven op haar blog en we hebben een eetafspraak.
Weet alweer dat het zeer goed met mij gaat. Dag allemaal,
liefs van Nel.
Zo, hier weer een teken van een goed leven. Ik heb net jullie reacties op mijn vorige blog gelezen en dat doet ook goed. Lieve Robin, wat fijn dat je mij schrijft, blijf dat graag af en toe doen. Het is ook heerlijk je elke zaterdag te spreken.
Nu eerst Pelido: we zijn er 3 dagen aan het werk geweest, onvergelijkbaar met Tekera. Het is een zeer grote community wat oppervlakte betreft, er zijn ca. 1200 " housholds" = ca. 7000 personen. Er zijn diverse primary-schools en secondary schools. Er is 'e'en community-school waar we speciaal voor werken, naast natuurlijk nog andere dingen.
Die school is opgericht voor de aids-orphans omdat zij niet in staat zijn shoolgeld en materialen te betalen kregen ze moeilijkheden op de andere scholen. Nu zijn daar ca. 60 orphansen 100 overige leerlingen.
Ans en ik hebben er donderdag aan de kleinste leerlingen tekenles gegeven. Geen les uiteraard, maar ze laten tekenen. Echt dierbaar.
Lieve allemaal,
Het is al weer ca. 10 dagen geleden dat ik heb kunnen schrijven. Vorige week was er geen verbinding hier. Maar jullie weten: geen bericht is goed bericht! Natuurlijk is er het e.e.a. gebeurd, chronologisch is het op de blog niet te doen. Dus hap-snap:
Afgelopen weekend zijn we naar lake Nabugabo geweest, ca. 45 min met de auto/Boda-boda. Het meer is zo heerlijk om in te zwemmen, in de meeste meren kan dit niet omdat er Bilharzia is, daar wordt je dus ziek van. Maar in dit niet, wat een verukking om dat water, dat bijna warm is, om je heel ne voelen. Er is een mooi bos-park daar met echt goeie huisjes waarin je kunt logeren. We betaalden hier 50.000 Ush voor, omgerekend: ca. 20 Euro voor 2 personen.
Over prijzen val veel te vertellen, nu maar even niet.
Maandag hebben we een vrije dag genomen en 's middags met zo 25 man/vrouw naar Nederland-Denenmarken gekeken, dat wat echt te gek!
beste mensen,
Een nieuw berichtje uit Tekera.
Ja, er valt heel veel te melden maar ik kan het ook met weinig af. Het is heel erg warm vandaag dus zeer lang zal ik het niet maken. Het zweet loopt uit mijn oksels!
aan alle lieve mensen die mij volgen.
Het is woensdag, wat dus inhoudt dat ik nu 2 dagen in Tekera ben. De sfeer is hier heel goed. Op het complex zijn: een school en een kliniek waar de lokale bevolking uit de omgeving naar toe komt. De school telt ca. 300 leerlingen. Deze week is zij weer gestart na een vakantie en dan zijn nog niet alle leerlingen aanwezig. Dat proces moet weer wennen, ze helpen eerst thuis en komen dan later. Gisteren zijn Ans en ik met Bridget ( de directeur en tevens verpleegkundige) op huisbezoek geweest bij een oude dame die niet zelf naar de kliniek kon komen. Een wandeling van ca. 20 min. in de bush. 4 generaties wonen in een huisje, en allen zijn ze vereerd met onze komst. lachen,- handen geven- weer lachen; er zijn geen woorden nodig. Bridget doet haar onderzoek , wij kijken toe.
Zaterdag 22 mei 2010. Vanmiddag vertrekken we van Schiphol; eindelijk is het dan zover. Ik heb er heel erg veel zin in, ben zo benieuwd wat ik ga meemaken en ervaren.
De laatste week was er één van afscheid nemen, niet altijd even prettig maar het moet wel. Ik heb een heerlijke week met de kleinkinderen gehad, veel gezien, gedaan en geknuffeld. Wouter, een prachtige 8e verjaardag zondag, echt stom dat OmaNel er niet is! Ik ga vaak aan Robin en Wouter denken en naar de maan kijken hé!
Het is hartverwarmend de reacties te horen hoe de mensen over dit vrijwilligerswerk denken, dat doet echt goed.
Voor een ieder die aan mij gedacht heeft en/of dit de komende 10 weken zal doen: dank! dank!
Laatste wens: het gaat ons allen goed.
Nel.
Lieve vrienden,
Nog even en het is zaterdag de 22e, de dag van vertrek. Ik krijg er heel veel zin in. Eigenlijk loop ik nu te wachten tot ik kan gaan.
De fondsenwerving heeft een fantastisch resultaat opgeleverd, dit heb ik in mijn stoutste dromen niet durven hopen. Met elkaar hebben jullie nu iets méér dan 2000 Euro gedoneerd; ik wil jullie daar heel, heel hartelijk voor bedanken. Ter plaatse zullen we daar een goede bestemming voor bepalen.
Ik laat je zeker weten welke dat geworden is.
Ik hoop dat het lukt wekelijks van mijn ervaringen verslag te doen, dus wie wil kan mij volgen!
Een hartelijke groet van mij.
Deze week heb ik me gestort op het maken van de informatiekaartjes. Ik ben niet zo'n digitaal wonder, dus ben ik blij met het resultaat.
Gisteren heb ik er een aantal aan mijn "koorvriendinnen" uitgedeeld, zij waren zo enthousiast dat dit zeer stimuleert verder te gaan.
De tijd gaat nu echt snel, met een week of 7 zit ik met vriendin Ans in Tekera - Uganda. Spannend!

Naam: Nel Vreugdenhil
Leeftijd: 69
Was vrijwilliger bij Pelido van 21 jun 2010 tot 16 jul 2010
Was vrijwilliger bij Tekera van 24 mei 2010 tot 18 jun 2010
Over mij:
Vanaf 24 mei ga ik met hospice-vriendin Ans 8 weken bij Tekera vrijwillig werken. We doen dit al jaren bij de Hospice in Haarlem en willen nu "de grens" over. Spannend wat dit zal brengen.
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
